Gisteren hadden we het er nog over; na alle tegenslagen hebben we gelukkig nog helemaal geen lekke banden gehad.
Nu vandaag was het raak kort nadat we een politie post via de snelle methode waren gepasseerd (gewoon doorrijden en vriendelijk terugzwaaien) kreeg Paul een klapband achter. Gelukkig kon hij de motor onder controle houden (niet gemakkelijk bij 80 in het uur en volle bepakking) en de kant in rijden.
Na een 3 kwartier 2 liter water en 2 water meloenen later zat de band er kompleet met een nieuwe binnenband weer in valt niet mee een bandje oppompen met een handpompje bij 37 C in de schaduw
(het ventiel was afgescheurd .maar gelukkig had ik een reserve binnenband meegenomen)
Nog even bij de volgende benzienepompde druk op 2.5 bar gezet en we konden weer gaan.
Nog was de pechduivel niet tevreden want enige kilometers later reed ik met 90 in een gat in de weg waardoor de motor met een geweldige klap door de veren sloeg en ik vervolgens bijna van de motor werd gelanceerd , terwijl tegelijkertijd mijn rechter zijkoffer zelfstandig zijn weg vervolgde om na een sliding van 100m tot stistand te komen,
Wonder boven wonder mankeerde de koffer helemaal niets en konden we hem er zo weer aan het rek hangen. Voor de zekerheid er toch maar een spanbandje overheen getrokken.
De Spaanse motorrijder (Jose hoe kan het ook anders) kwam ons ook weer achter op en dit loste voor de politie het raadsel van 3e motorrijder op, bij het vertrek uit sadi abad is kennelijk niet doorgegeven dat mark er niet meer bij was . dus ze bleven maar zeuren waar de derde motorrijder was gebleven,
Dus Jose kwam handig van pas.
Vandaag moesten we 360 km afleggen om in quetta te komen ,waarvan de laatse 140km in de bergen
Na een half uurtje met 50km achter het politie escorte aangesukkeld te zijn . realiseerde we ons dat we Quetta op deze manier niet gingen halen . nadat via gebaren duidelijk werd dat de agenten niet harder wilden of konden hebben we gewoon gas gegeven en vervolgens bij elke controle post vrolijk terug gezwaaid naar de druk gebarende escortisten,
Na verloop van tijd maakte het groene gewas van de indusvallei gelijdelijk aan plaats voor zand totdat we alleen nog maar oven een zinderend hete bruine vlakte reden waar zelfs de kudden wilde drommedarissen niet ontbraken.
Tegen 4 en bereikten we de bergen en werd het direkt een stuk koeler.
De bergen zijn prachtig geen begroeiing maar wel heel veel kleuren geel en bruin,
Even na 5 uur reden we Quetta binnen en met behulp van de garmin was het hotel snel gevonden, helaas bleek het pakje met de wiellagers die wessel had opgestuurd nog niet aangekomen, dat gaan we morgen uitzoeken voorlopig eerst eten.
Nu vandaag was het raak kort nadat we een politie post via de snelle methode waren gepasseerd (gewoon doorrijden en vriendelijk terugzwaaien) kreeg Paul een klapband achter. Gelukkig kon hij de motor onder controle houden (niet gemakkelijk bij 80 in het uur en volle bepakking) en de kant in rijden.
Na een 3 kwartier 2 liter water en 2 water meloenen later zat de band er kompleet met een nieuwe binnenband weer in valt niet mee een bandje oppompen met een handpompje bij 37 C in de schaduw
(het ventiel was afgescheurd .maar gelukkig had ik een reserve binnenband meegenomen)
Nog even bij de volgende benzienepompde druk op 2.5 bar gezet en we konden weer gaan.
Nog was de pechduivel niet tevreden want enige kilometers later reed ik met 90 in een gat in de weg waardoor de motor met een geweldige klap door de veren sloeg en ik vervolgens bijna van de motor werd gelanceerd , terwijl tegelijkertijd mijn rechter zijkoffer zelfstandig zijn weg vervolgde om na een sliding van 100m tot stistand te komen,
Wonder boven wonder mankeerde de koffer helemaal niets en konden we hem er zo weer aan het rek hangen. Voor de zekerheid er toch maar een spanbandje overheen getrokken.
De Spaanse motorrijder (Jose hoe kan het ook anders) kwam ons ook weer achter op en dit loste voor de politie het raadsel van 3e motorrijder op, bij het vertrek uit sadi abad is kennelijk niet doorgegeven dat mark er niet meer bij was . dus ze bleven maar zeuren waar de derde motorrijder was gebleven,
Dus Jose kwam handig van pas.
Vandaag moesten we 360 km afleggen om in quetta te komen ,waarvan de laatse 140km in de bergen
Na een half uurtje met 50km achter het politie escorte aangesukkeld te zijn . realiseerde we ons dat we Quetta op deze manier niet gingen halen . nadat via gebaren duidelijk werd dat de agenten niet harder wilden of konden hebben we gewoon gas gegeven en vervolgens bij elke controle post vrolijk terug gezwaaid naar de druk gebarende escortisten,
Na verloop van tijd maakte het groene gewas van de indusvallei gelijdelijk aan plaats voor zand totdat we alleen nog maar oven een zinderend hete bruine vlakte reden waar zelfs de kudden wilde drommedarissen niet ontbraken.
Tegen 4 en bereikten we de bergen en werd het direkt een stuk koeler.
De bergen zijn prachtig geen begroeiing maar wel heel veel kleuren geel en bruin,
Even na 5 uur reden we Quetta binnen en met behulp van de garmin was het hotel snel gevonden, helaas bleek het pakje met de wiellagers die wessel had opgestuurd nog niet aangekomen, dat gaan we morgen uitzoeken voorlopig eerst eten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten