tegenslag

Onder het wakend oog van de politie vertrokken uit Bahawalpur richting Sukkur. Onderweg 8 keer een verse politie escorte gekregen. Helaas sloeg het noodlot toe. De motor van Marc gaf plotseling verontrustende geluiden. Motor achterop een vrachtwagentje naar een garage gereden. Daar werd aangegeven dat we naar een grotere plaats moesten. Dit werd uiteindelijk Sadiq Abad. De politie escorte vond dit alles niet plezierig omdat de volgende dag het einde van de Ramadan zou zijn. Een moment waarop alle winkels voor een aantal dagen dichtgaan.

Uiteindelijk blijkt de aandrijving van de oliepompen, het big-end en een hoofdlager kapot te zijn. Twee ervan zijn ter plaatse te repareren, maar reparatie van het wormwiel voor de oliepomp blijkt niet haalbaar. Dit moet in Engeland worden besteld. Vertraging van meerdere dagen dus...

Ondertussen wil ons hotel sluiten vanwege de feestdagen en moeten we naar een nieuwe plek. De serieuze optie van het politiebureau gaat op het laatst niet door omdat er nog een hotel gevonden wordt dat ons wil opnemen.

Inmiddels zijn de onderdelen besteld en zullen we wat dagen hier in Sadiq Abad stuk moeten maken.

Dagje Bahawalpur

Beetje hangdagje in Bahawalpur. Helaas heeft de plaatselijke politie ontdekt dat er buitenlanders in de stad zijn. We mogen de stad niet in, en als we al wat willen dan krijgen we agenten mee. In dit internet café zitten onze politie-vrienden met geweer op schoot een film te kijken terwijl wij de sites even bijwerken. Eten mogen we alleen in het hotel, maar we zullen een poging wagen deze regel te breken.
Het is vervelend je een beetje gevangen te voelen. Angst dat ons wat overkomt en wie daar dan verantwoordelijk voor is is de oorzaak voor deze wat overtrokken maatregelen. De politie zelf vindt Bahalwalpur een zeer rustig stadje, en wij eigenlijk ook.
We zijn benieuwd of we deze escortes de volgende dagen weer van ons af kunnen schudden.

Pakistaanse snelwegen

Prachtige vierbaansweg gereden van Lahore, via Okara naar Bahawalpur gereden.

In Okara zeer gastvrij ontvangen door de eigenaar van het hotel. Hij nodigde ons uit voor het gezamelijk eten bij zonsondergang (we zitten midden in de Ramadan) met de mensen uit de buurt. VIP behandeling; wij op stoeltjes, ale anderen in rijen op de grond. Wel een speciale ervaring.

We proberen het eten en drinken overdag wat stiekem te doen omdat het hier toch wel heel erg ongebruikelijk en misschien we ongepast is.

Pakistan is inderdaad schoner, rustiger en vooral georganiseerder dan India. Het verkeer gaat gewoon weer naar haar eigen baan na een inhaalmanoeuvre. Het eten is ook anders: meer kip, geit en ander vlees.

Overdag is het hier net een turks stoombad. Je hoeft werkelijk niets te doen om vreselijk te zweten. De temperatuur gaat aardig richting 40 graden met een 70% luchtvochtigheid. Airconditionings worden inmiddels zeer gewaardeerd. Tijdens het rijden gaat het nog wel; rijwind maakt veel goed.

Morgen nemen we een rustdag in Bahawalpur om de olie van Marc's motor te vervangen (hij is tenslotte uit elkaar geweest), kleren te laten wassen en gewoon even bij te komen.

Pakistan!

Srinagar-Lahore

Langzamerhand verlaten we de Himalaya, jammer hoor... De bergen worden lager en groener. Toch een mooie tocht naar Samba, een plaatsje vlak bij Jammu. In een resort overnacht bij een heilig meer voor de Hindus. Wij vonden vooral de enorm grote vleermuizen die er vlogen interessant.

De dag erop in de stromende (warme) regen doorgereden naar Amritsar, de stad van de gouden tempel. We waren er mooi op tijd en hebben gelijk de tempel bezocht: indrukwekkend. 's avonds hebben Otto en Marc de laatste biertjes voor een lange tijd genuttigd, deze zullen in Pakistan en Iran niet te verkrijgen zijn.

De grens India-Pakistan is vooral administratief gedoe. Het viel op zich wel mee. We zijn op de grens gebleven om het "grens sluit ceremonieel" mee te maken. Hier hebben we geen spijt van. Veel theater, funny walks, intimidatie over en weer en heel veel publiek. Ze hebben er zelfs speciale tribunes voor gebouwd.

Pakistan lijkt op het eerste gezicht schoner, luxer en georganiseerde, maar dat kan ook aan de grootte van deze stad (Lahore) liggen. We zullen het de komende dagen ervaren.

Srinagar

Srinagar

De motor van Marc is klaar. Helaas is het niet verstandig om gelijk de motor de Khardung La op te sturen, dus voor deze trip gaat Marc achterop bij Paul en een Indiase jongen (Ashish) bij Otto. Een onvergetelijke ervaring om de hoogst berijdbare pas van de werled te bedwingen. De meningen verschillen, maar de hoogte is ongeveer 5600 meter. Prachtig weer en mooie uitzichten.
De dag daarna vertrokken naar Kargil, een plaatsje aan de Pakistaanse grens. Daar hebben we overnacht en de volgende dag zijn we doorgereden naar Srinagar. In Srinagar zijn er mooie meren waarop je een house boat kan huren om te overnachten; erg idyllisch.
Rijden in de Himalaya is fantastisch. De wegen zijn goed, maar soms ook bestaand uit puin, kuilen en bulten. Het meest vervelend zijn de ellenlange militaire kolonnes van wel meer dan 100 trucks. Deze kruipen tergend langzaam over de smalle kronkelwegen.
De uitzichten zijn adembenemend mooi. Achter elke bocht een nieuw landschap, de een nog mooier dan de ander.
In Srinagar aangekomen blijkt de motor van Marc vervuild, waarschijnlijk een combinatie van het te rijke mengsel door de hoogte en een verkeerd ontstekingstijdstip. Dit is door een plaatselijk Enfield mannetje verholpen. Otto en Paul hebben inmiddels nieuwe schokbrekers voor de Triumph gekocht. Een type van Enfield lijkt redelijk goed te passen. Wellicht dat we vandaag nog doorrijden naar Jammu. Daarna naar Amritsar (gouden tempel) en de grensovergang naar Pakistan.
Foto's volgen later.

Leh, ladakh

Manali-Keylong

Een tijdje geen mogelijkheid gehad onze website bij te werken. Vanaf Solan naar Manali gereden, de poort naar de echte Himalaya.

De eerste reidag vanaf Manali naar Keylong was gelijk de vuurdoop. We moesten de Rothang La over, een pas van bija 4000 meter. Niet de hoogste, maar met afstand de moelijkste. Enorme hoeveelheden blubber en regen. Na twee haarspelsbochten dachten we dat er wel weer een soort van weg zou komen, maar dat bleek een foute veronderstelling. Zo ongeveer 10 kilometer klimmen door de blubber. Gelukkig konden we Liesbeth en de bagage met een taxi-jeep meegeven zodat we lichte konden worstelen met de zuigende blubber. Opluchting toen we boven waren, kapot waren we. Zo'n zware enduro hebben we nog niet eerder meegemaakt. Daarna afgedaald naar Keylong, een rustig plaatsje tussen de pieken van de Himalaya.

Inmiddels maakt de motor van Marc zorgwekkende geluiden.Waarschijnlijk een kapot lager. Reparatie in keylong is niet mogelijk. We gaan een dagje luieren in Keylong.

Dit dagje worden er uiteindelijk drie. Keylong is geisoleerd geraakt van de wereld door sneeuw en regenval. We kunnen niet vooruit of achteruit. De pas van Rothang is afgeloten (verbaast ons niets) en de eesrte pas naar Leh, de Lachalung La is eveneens gesloten door sneeuw. Wachten dus.

Keylong-Pang

Eindelijk lijkt het te kunnen. We vertrekken naar een tentenkamp in Pang omdat we niet in een keer Leh kunnen halen. Liesbeth en een deel bagage gaat met een jeep mee, samen met twee Russinen en twee Indiase jongens, leuk gezelschap waar we een tijdje mee opgetrokken zijn.

De rit valt mee in vergelijk tot de Rothang pas. Wel veel blubber, gaten en sneeuw, maar je verlegt je grenzen nietwaar.

Uiteindelijk via prachtige passen (ook va boven de 5000 meter) en dalen in Pang gekomen. Gelijk een tibetaanse tent geregeld om te overnachten. De Jeep rijdt door met Liesbeth.

Enige uren later komt de Jeep terug. De chauffeur is ziek (drank de vorige avond) en hij wordt door de Indiase jongens overtuigd niet verder te rijden (in het donker). Dus slapen we met een mooi gezelschap in een natte en koude tent op 4300 meter.

Pang-Leh

's morgens geeft Paul aan niet in staat te zijn om te rijden: hoogteziekte. We zullen Paul dus op een andere manier in het lager gelegen Leh moeten krijgen.Blijven is vanwege de hoogteziekte geen optie. Faiz, een van de Indiase jongens wil Pauls motor wel rijden. Paul dus in de Jeep en we vetrekken. Een barre tocht. Sneeuw en koude op de hoogvlakte van Moor. Tijd geleden dat ik zulke koude handen en voeten had. Faiz geeft geen kik ook al heeft hij nog niet eerder zulke kou en ontbering op de motor meegemaakt. Zijn rijden gaat fantastisch ook al is het weer geen eenvoudige tocht. We bedwingen onderweg de Tanglang La, de een na hoogst berijdbare pas ter wereld, ongeveer 5300 meter hoog. Faiz en wij vinden het prachtig. Dan dalen we af naar Leh, het weer klaart op en onze spieren ontdooien.

In Leh een paar dagen blijven om het geluid van Marc zijn motor te laten verhelpen en de Khardung La (hoogst bereidbare pas ter wereld) te bedwingen.

Leh

De motor van Marc heeft een uitgelopen krukas hoofdlager. De rolletjes liggen los in het lager en de lagerkooi en vernield. Een wonder dat hij met dit lager de route van Manali tot Leh heeft volbracht!

Vandaag wordt het gerepareerd. Blok is volledig uit elkaar. Dit gebeurt allemaal buiten in het zand. We moeten maar denken dat al die andere Enfields die hier rijden ook zo behandeld worden en deze rijden ook allemaal. Het arbeidsloon van deze reparatie: 25 euro...

Solan

We zijn begonnen met de eerste wegen in de Himalaya. Vertrokken uit Panipat en aangekomen in Solan. Weer een heel leuk privé pensionnetje gevonden tegenover een miniscuul motorzaakje, waar de Enfields heel gewoon waren, maar de Triumph van Otto toch wel iets heel bijzonders is. We zitten nu op 1500 meter hoogte en de tempeatuur is hier heel aangenaam. Over een paar dagen kunnen we de Khardum La bereiken de hoogst bereidbare pas ter wereld.

Agra

Een heel kort bericht deze keer. We zijn in Agra geweest om de Taj Mahal te bekijken, zeer indrukwekkend. Daarna door (New) Delhi en we zitten nu in de plaats Panipat.

We liggen achter op schema, maar we hopen vandaag nog de eerste Himalaya passen te bereiken.

Udaipur en Jaipur

Donderdag dus aangekomen in Udaipur en gelogeerd in een trekkershotel "Nukkad" dat vermeld stond in de Lonely Planet gids. Een fantastisch hotel, geen airco, maar wel een odeverdekt dakterras, waar we een biertje konden drinken en ook de maaltijden konden genieten . 
In Udaipur hebben we tourist uitgehangen door het CityPalace, alleen van buiten te bekijken en met een boottochtje naar de twee ex paleizen op eilandjes in het Picholameer.
Deze paleizen zijn nu zeer luxueuze hotels, waar onder meer de film "Octopussy" van James Bond is opgenomen..


De eigenaar van Nukkad Hotel heet Raju en hij raadde ons een hotel in de volgende plaats Jaipur aan dat werd gerund door zijn "zus". Dat bleek niet zijn echte zus te zijn, maar ze waren samen opgegroeid. Dit hotel had exact de zelfde sfeer, eten in de huiskamer van de eigenares "Pretty" en bier konden we naar believen uit de koelkast pakken.
Onderweg naar Jaipur kwamen we nog een omgevallen bus op de "snelweg" tegen.
In Jaipur eerst nog een bezoekje gebracht aan de "roze stad" waar Paul zich tijdens het drinken van een fles cola zodanig bezeerde dat een paar hechtingen nodig waren. Zo hebben we ongewild ook nog enig inzicht kunnen krijgen in de Idiase ziekenhuizen. De behandeling was geheel gratis, dus geen poespas met verzekerings papieren.
Omdat we daardoor niet de zelfde dag konden doorrijden hebben we de Jantar Mantar bezocht waarkvan hieronder een korte beschrijving uit Wikipedia:

Jantar Mantar: Het grootste stenen observatorium ter wereld is zeker een bezoek waard. Het is opgericht door Sawai Jai Singh, en is 1 van de 5 observatoria in India. Sawai Jai Singh was erg geïnteresseerd in wetenschap en technologie, met name in astronomie. Het observatorium ligt vlakbij de ingang van het City Palace. Er zijn 18 instrumenten, waarvan de meeste nog steeds werken.


Morgenvroeg richting Agra om de Taj Mahal te bezichtigen.

Donderdag 4 augustus, Udaipur

We hebben in drie dagen van Mumbai naar Udaipur gereden. In het begin enorm veel regen en daarna oplopende temperaturen en zweten in het motorpak. Prachtig om tussen dit verkeer en in het wisselende landschap te rijden. We hebben inmiddels een reparatie (losgelopen moer in het blok van het schakelmechaniek bij Otto) en een ongelukje (Paul tegen een scooterrijder, scooterrijder had schuld) achter de rug. Bij dit ongelukje was er nauwelijks letsel, maar wel een verbogen voorvork bij de motor van Paul. Deze is binnen drie uur weer rechtgebogen en de motor rijdt weer!

Vandaag een rustdag in Udaipur, ook al lopen we al wat achter op het schema. Je moet de risico's ten slotte ook niet opzoeken. We proberen de komende dagen wel wat in te halen.

Vandaag sight seeing en een motor lekkage van de motor van Marc (laten) verhelpen.

Morgen rijden we richting Ajmer/Jaipur, we zien wel hoever we komen.